|
Pierwsze wzmianki o zalążkach ochrony przeciwpożarowej na terenie Siemiatycz pochodzą z drugiej połowy osiemnastego wieku, kiedy to Siemiatycze były w posiadaniu Księżnej Anny Jabłonowskiej. Wprowadziła ona w swoich dobrach, przede wszystkim zaś w Siemiatyczach, zorganizowany system zapobiegania i gaszenia pożarów. Obowiązki przeciwpożarowe wykonywane były przez wyznaczonych kominiarzy i murarzy, dokonujących kontroli kominów i czystości strychów. Ponadto swoimi zarządzeniami zobowiązywała wszystkich właścicieli budynków do posiadania sprzętu przeciwpożarowego takiego jak: drabina, łopata, taczka, a na każde pięć domów – beczki z wodą, bosaka, siekiery, miotły i dwóch wiader z wodą. Do zwalczania pożarów powołane było pogotowie przeciwpożarowe, a wszyscy mieszkańcy Siemiatycz mieli obowiązek uczestniczenia podczas gaszenia pożaru. W dziewiętnastym wieku wraz z zahamowaniem rozwoju Siemiatycz, słabnie działalność ochrony przeciwpożarowej. Jednakże w początkach dwudziestego wieku ranga Siemiatycz, jako miasta przemysłowego rośnie. Rośnie też zapotrzebowanie na organizację, która potrafiłaby skutecznie stawić czoła zagrożeniom pożarowym. Odpowiedzią na tą potrzebę było powołanie do życia Ochotniczej Straży Pożarnej rekrutującej się spośród ludności żydowskiej. Według różnych źródeł działała ona już w latach 1903-1905. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w roku 1920 zorganizowano Ochotniczą Straż Pożarną już spośród ludności polskiej. Straż nie przerwała swego działania nawet podczas drugiej wojny światowej, mimo, że zmuszona była do działania pod dyktando okupantów. W lipcu 1952 roku, z chwilą powołania powiatu w Siemiatyczach została utworzona Komenda Powiatowa Straży Pożarnych. Początkowo Komenda Powiatowa Straży Pożarnych zatrudniała dwóch kierowców, później, wraz z poprawą stanu ilościowego samochodów, przy OSP zatrudnieni byli trzej kierowcy. Z czasem utworzono posterunek zawodowy, w którym stały dyżur pełniło sześciu kierowców. Obsady wozów nadal składały się ze strażaków-ochotników. W związku z systematycznym rozwojem miasta, a tym samym zwiększania się zagrożenia pożarowego, Wojewoda Białostocki powołał z dniem 16 października 1976 roku Zawodową Straż Pożarną w składzie 1 sekcji na zmianie. Strażacy, zatrudniani w straży zawodowej w początkach jej funkcjonowania, rekrutowali się głównie z szeregów ochotniczych, dzięki czemu nowa załoga posiadała niezbędne doświadczenie, pozwalające na udział w akcjach gaśniczych. W 1991 roku przy Komendzie Rejonowej powstaje Sekcja Ratownictwa Wodnego. Wykonująca początkowo zadania na terenie swojego działania, z czasem zostaje użyta do udziału w akcjach powodziowych na terenie kraju. Podczas lipcowej powodzi w 1997r. sekcja została zadysponowana na teren Wrocławia i okolicznych miejscowości. W roku 2001r. strażacy z Siemiatycz ponownie brali udział w akcji przeciwpowodziowej: najpierw w lipcu na terenie Gdańska a później – na przełomie lipca i sierpnia – na terenie województw świętokrzyskiego i lubelskiego. W 1992 roku powołano do życia Państwową Straż Pożarną. Siemiatycka jednostka weszła w jej struktury. Niestety Komendant Główny nie powołał w Siemiatyczach komendy, w związku z czym utworzona została Jednostka Ratowniczo-Gasnicza, która podlegała pod Komendę Rejonową PSP w Bielsku Podlaskim. Po siedmiu latach, w wyniku reformy administracyjnej kraju, do Siemiatycz powraca Komenda – tym razem Powiatowa – Państwowej Straży Pożarnej. Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza wchodzi w jej skład jako jej integralna komórka. Z dniem 1 stycznia 1999 roku Komenda rozpoczyna swoją działalność, powoli uzupełniając stan osobowy całej jednostki. Terenem działania Komendy Powiatowej jest obszar powiatu siemiatyckiego obejmujący miasto Siemiatycze oraz gminy: Drohiczyn, Dziadkowice, Grodzisk, Mielnik, Milejczyce, Nurzec Stacja, Perlejewo i Siemiatycze. W porównaniu do Rejonu Siemiatyckiego (struktury administracji sprzed 1999r.) obszar powiększył się o gminę Perlejewo (wcześniej woj. łomżyńskie). Obecnie Komenda Siemiatycka czyni starania nad poprawą swoich warunków lokalowych i pozyskania nowoczesnego sprzętu ratowniczego. Strażacy własnymi siłami odnowili znaczną część pomieszczeń budynków komendy. Dzisiejsza straż pożarna, której spektrum działania jest bardzo szerokie, wymaga nowoczesnego sprzętu, odpowiednich warunków lokalowych oraz przede wszystkim sprawnych i wszechstronnie wyszkolonych ratowników. Już w 1999r. pozyskano nowy samochód gaśniczy GBA 2/20 Jelcz 024 na podwoziu Mercedesa. Następne lata przynoszą kolejne pojazdy: VW Vento pozyskany z KW PSP w Białymstoku, Nissan Patrol pozyskany z PERN „Przyjaźń” S.A. Dalsze pojazdy to całkowicie nowe pojazdy pożarnicze: SLOp Astra III (2003), GCBA 8/48 Scania (2003), SRt Renault (2004), SLRw Fiat Ducato (2005). Najnowszymi nabytkami są samochody: GCBA na podwoziu MANa (2005), GLBM Nissan i SLOp Skoda.
|
|
Historia |
